Próbki perfum: jak ich używać

Próbka pozwala poznać zapach przed wyborem większej buteleczki. The Perfume Society zaleca pożyć przez pewien czas z zapachem, który się spodobał, i wskazuje próbkę jako jeden ze sposobów. Przyjemne pierwsze wrażenie nie odpowiada jeszcze na pytanie, czy zechcesz używać tych perfum na co dzień.

Celem tego poradnika jest pomoc w ułożeniu osobistego planu testowania. Przed rozpoczęciem proponujemy zapisać, do czego szukasz zapachu: do pracy, na czas wolny, w podróż czy na prezent. Następnie oceniaj go pod kątem tego samego celu. Pytanie „czy mi się podoba?” staje się konkretniejsze: „czy chcę tak pachnieć w wybranej sytuacji?”. To propozycja redakcyjna, nie skala pomiarowa.

Nie potwierdzamy identyczności zawartości próbki i dużego flakonu wyłącznie na podstawie rozmiaru. Porównując opakowania, sprawdź pełną nazwę produktu i jego wersję. Jeśli informacje się różnią, poproś sprzedawcę o wyjaśnienie, co dokładnie testujesz. Na arkuszu notatek zostaw miejsce właśnie na te dane.

Nie mamy dokładnej odpowiedzi dla tej próbki: liczby rozpyleń ani czasu użytkowania nie zmierzono. Dlatego nie podajemy dawki na jedno naciśnięcie ani nie obiecujemy, że próbka wystarczy na określoną liczbę dni. Nie przeliczamy też objętości trzech mililitrów na konkretne godziny trwałości zapachu.

Przed testem zaplanuj, czego chcesz się dowiedzieć, korzystając z dostępnej ilości. Raz możesz obserwować pierwsze wrażenie, a innym razem to, czy chcesz wrócić do aromatu. Jeśli zostało mało płynu, najpierw powtórz najważniejszy test, który nie dał jasnej odpowiedzi. Nie trzeba zużyć całej buteleczki, by zdecydować, że nie wybierzesz tego zapachu.

Zapisz, ile naciśnięć wykonano podczas konkretnego testu, ale nie przenoś tej liczby na inną próbkę. Taka notatka pomaga przypomnieć sobie czynność; nie jest laboratoryjnym pomiarem rozpylacza. Dokładne porównanie dawek wymagałoby osobnego protokołu pomiarowego i sprzętu. Ten poradnik nie zawiera wyników takiego badania.

Zacznij od blottera — chłonnego papierka przeznaczonego do testowania zapachów. The Perfume Society proponuje używać go do wstępnej selekcji, a zapach, który się spodoba, sprawdzić na własnej skórze. Ta sama organizacja radzi się nie spieszyć i pozwolić, by pierwsze wrażenie się zmieniło. Blotter i skóra pełnią tu różne funkcje.

Przed rozpyleniem zapisz nazwę na blotterze. Nie trzymaj go obok innego świeżo spryskanego papierka. Opisz wrażenie własnymi słowami: świeży, suchy, słodki, kwiatowy lub przypominający drewno. Nie trzeba odgadywać całego składu. Ta notatka ma pomóc w wyborze, a nie ustalić recepturę producenta.

Na skórze używaj tylko produktu do tego przeznaczonego i przestrzegaj jego instrukcji. Do oceny proponujemy wybrać jedno wyraźnie oznaczone miejsce testu. Jeśli próba jest nieprzyjemna, nie trzeba jej kontynuować tylko po to, by wypełnić plan. Zapisz doświadczenie oddzielnie od opisu zapachu: „nie podobał mi się” i „nie wiem, jaka to nuta” nie są tą samą odpowiedzią.

Więcej na ten temat w poradniku: Jak testować perfumy: na blotterze i na skórze.

Jednym z możliwych wyjaśnień jest adaptacja węchowa, czyli obniżenie wrażliwości po ekspozycji na zapach. W streszczeniu przeglądu Dalton opisano przystosowanie do ciągłej lub powtarzanej ekspozycji na zapach. Reakcja zależy od okoliczności ekspozycji. Sam fakt, że nie czujesz już aromatu, nie dowodzi, że całkowicie zniknął.

Na podstawie tego źródła nie można ustalić, dlaczego akurat dziś nie czujesz swojej próbki. Nie podaje ono też uniwersalnego czasu odzyskiwania wrażliwości węchowej przez każdego człowieka. Dlatego nie ma tu zasady dziesięciu minut na dworze ani obowiązkowej kilkugodzinnej przerwy. Pozostałości zapachu na skórze w tym poradniku nie zmierzono.

W praktyce proponujemy nie decydować się na dodatkowe rozpylenie wyłącznie dlatego, że przez chwilę nie czuć było zapachu. Zapisz, kiedy nastąpiło sprawdzenie i jakie były obserwacje, a ostateczny wniosek odłóż do kolejnego testu. Jeśli zapach opisała także inna osoba, zanotuj jej uwagę oddzielnie. To drugie wrażenie, nie zmierzona odległość ogona zapachowego.

Czytaj informacje na etykiecie razem z opakowaniem i dołączoną ulotką. Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. opisuje oznakowanie produktów kosmetycznych w art. 19. Przewiduje wyjątek od podawania nominalnej zawartości dla opakowań zawierających mniej niż 5 g lub 5 ml, bezpłatnych próbek i opakowań jednorazowego użytku.

Ustęp 2 tego samego artykułu pozwala umieścić niektóre informacje dotyczące środków ostrożności i składników na dołączonym lub przymocowanym materiale, gdy ich podanie w zwykły sposób jest praktycznie niemożliwe. Nie jest to ogólne zwolnienie z przekazywania informacji. Jeśli mały rozmiar produktu praktycznie uniemożliwia umieszczenie na nim numeru partii lub oznaczenia identyfikującego, informację tę można podać wyłącznie na opakowaniu.

Nie próbuj obliczać okresu przechowywania na podstawie rozmiaru próbki. W przypadku produktów o minimalnej trwałości przekraczającej 30 miesięcy rozporządzenie przewiduje informację o użytkowaniu po otwarciu, z wyjątkiem sytuacji, gdy pojęcie to nie ma zastosowania. Symbol otwartego słoiczka nie jest więc bezwarunkowo obowiązkowy na każdej próbce perfum. Jeśli informacja jest niejasna, zapytaj sprzedawcę. Nie jest to indywidualna porada prawna.

Proponujemy testować zapachy z zestawu oddzielnie i korzystać z takiego samego arkusza notatek dla każdego z nich. The Perfume Society zaleca zapisywanie, który zapach rozpylono w którym miejscu, i ograniczanie liczby zapachów testowanych jednocześnie. Jeden zapach dziennie proponowany w tym planie to wybór dla wygody, nie udowodniona granica fizjologiczna.

Porównuj tę samą cechę z tą samą: słodycz ze słodyczą, chęć ponownego noszenia z taką samą chęcią. Nie porównuj wyrazistego otwarcia jednego zapachu z późniejszym wrażeniem innego bez zaznaczenia tej różnicy. Przy każdym wpisie zanotuj czas i otoczenie. Dzięki temu wyraźniej zobaczysz, dlaczego wybierasz dany wariant.

Kończąc selekcję, pozostaw trzy możliwe odpowiedzi: chcę spróbować ponownie, to nie mój kierunek, jeszcze nie wiem. Ostatnia odpowiedź jest wystarczająca. Zestaw próbek nie jest egzaminem, w którym trzeba wyłonić zwycięzcę. Jeśli wybierasz prezent, zapisz oddzielnie, co spodobało się tobie i co wiesz o preferencjach przyszłego odbiorcy.

Jeśli dwa zapachy spodobały ci się tak samo, zapisz po jednym nierozstrzygniętym pytaniu o każdy z nich. Na przykład: czy chcę tego słodkiego otwarcia w dzień pracy, czy bardziej podoba mi się późniejsze wrażenie? Kolejny test poświęć właśnie temu pytaniu, zamiast zaczynać cały zestaw od nowa.

Więcej na ten temat w poradniku: Jak znaleźć swój zapach?.