Perfumy niszowe i designerskie

Terminów używamy do opisywania działalności domów perfumeryjnych, a nie jako stopni jakości. W tym porównaniu mianem designerskich określamy zapachy marek związanych z szerzej zakrojoną działalnością w dziedzinie mody lub wzornictwa. Mianem niszowych określamy domy skoncentrowane na perfumiarstwie. Są to pojęcia robocze, których granice warto sprawdzać w każdym przypadku.

The Perfume Society wyjaśnia, że pojęcie perfumiarstwa niszowego było historycznie wiązane z niezależnymi twórcami. Źródło omawia również kolekcje prezentowane przez większe domy perfumeryjne i określane jako niszowe. Dlatego określenia „niszowy” nie utożsamiamy z twierdzeniem, że firma musi być dziś niezależna.

Perfumy arabskie nie stanowią równorzędnej trzeciej kategorii biznesowej: to określenie regionalne i kulturowe. W przejrzanej oficjalnej prezentacji Lattafa wskazuje, że ma siedzibę w ZEA, a w menu strony przedstawia różne kolekcje. Grupy mogą się pokrywać; nie trzeba ich szeregować od najprostszych do najlepszych.

Więcej na ten temat w poradniku: Czym różnią się perfumy arabskie?.

Rozporządzenie (WE) nr 1223/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. definiuje produkty kosmetyczne i wymogi dotyczące ich wprowadzania do obrotu. Obowiązki w zakresie oznakowania określone w art. 19 nie zależą od podziału na perfumy „niszowe”, „designerskie” lub „arabskie”.

Dlatego nazwa działu katalogu nie zastępuje wymogów dotyczących osoby odpowiedzialnej, wykazu składników ani pozostałego obowiązującego oznakowania. Odnosimy się tu wyłącznie do wskazanego rozporządzenia UE i nie twierdzimy, że przeanalizowaliśmy prawo wszystkich państw. Nie jest to porada prawna.

Nazw stężeń również nie traktuj jako stopni jakości. Według wyjaśnienia IFRA stężenia eau de toilette i eau de parfum nie mają powszechnie jednolitych definicji; zwyczajowe użycie tych nazw nie jest ścisłą definicją regulacyjną. Typowe przedziały opisują praktykę, a nie jednakowe doświadczenie z gotowym produktem.

Proponujemy porównywać te same kwestie: jak dom perfumeryjny opisuje swoją działalność, jaki kierunek zapachowy wskazano, co podano na etykiecie i jak samodzielnie oceniasz produkt. Nie ma sensu w jednej kategorii oceniać tradycji, a w drugiej — wyłącznie nazwy stężenia.

Wykaz składników i opis nut nie są tym samym. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1223/2009 kompozycje zapachowe i aromatyczne oraz ich surowce określa się terminami „parfum” lub „aroma”, dodatkowo wskazując w wykazie składników substancje, których wymienienia wymaga załącznik III. Na podstawie samego takiego wykazu nie ustalisz całej receptury.

Nie oznacza to, że producent nigdy nie może opublikować dodatkowych informacji. Sprawdzaj konkretne źródło i dokładne brzmienie twierdzenia. Słowa „naturalny”, „rzadki” czy „wyjątkowy” same w sobie nie odpowiadają na pytania o skład, pochodzenie materiału ani podstawę opisu.

Jednakowe warunki porównania są ważne także przy osobistym wyborze. Zapisz, jakich wrażeń szukasz, a następnie porównaj niewielki zestaw wybranych zapachów. The Perfume Society zaleca, by nie podejmować decyzji wyłącznie na podstawie pierwszego wrażenia z paska testowego.

Zacznij od dokładnie sformułowanego twierdzenia. W oficjalnej prezentacji Lattafa jest mowa o firmie rodzinnej oraz własnym procesie tworzenia i produkcji. Źródło potwierdza jedynie, jakie informacje firma publikuje o sobie; nie możemy na jego podstawie uzasadnić niezależnej eksperckiej oceny jakości fabryki.

Innym przykładem jest procedura weryfikacji produktu. Lattafa ma stronę poświęconą etykiecie holograficznej i weryfikacji kodu QR. Dotyczy ona systemu tego producenta, dlatego nie wyprowadzamy z niej ogólnej zasady dotyczącej pochodzenia wszystkich perfum arabskich.

Czytając opis, oddziel pochodzenie, nuty zapachowe i własną ocenę. Pierwszą kwestię sprawdzaj na podstawie informacji producenta, drugą — w opisie konkretnego produktu, a trzecią pozostaw testowi. Nie przypisuj cech jednego kraju lub modelu biznesowego wszystkim produktom.

Więcej na ten temat w poradniku: Jak znaleźć swój zapach?.

Proponujemy, by przed otwarciem katalogu zapisać pożądany kierunek zapachowy i kontekst użycia. Na przykład: „chcę drzewnego wrażenia bez wyraźnej słodyczy”. Następnie przeczytaj opisy poszczególnych produktów i zaznacz, co jeszcze chcesz doprecyzować.

Jeśli chcesz porównać dwa produkty, zadaj w odniesieniu do obu te same pytania: co podoba ci się na początku, co pozostaje później, czy chcesz ponownie użyć zapachu? To notatki służące osobistemu wyborowi, a nie badanie laboratoryjne ani ranking odnoszący się do całej grupy.

W tym artykule nie podajemy konkretnych par podobnych do siebie zapachów. Takie porównanie redakcyjne wymagałoby wskazania źródła obserwacji. Ogólne terminy i jedna powtarzająca się nazwa nuty nie zastępują takiego źródła.

Jeśli podczas porównywania zauważysz, że podobają ci się zapachy przypisane do różnych grup, nie musisz wybierać jednej etykiety. Traktuj grupy jako punkty wyjścia, a decyzję podejmij na podstawie konkretnego zapachu i własnych potrzeb.

Spróbuj przeczytać tabelę porównawczą, zasłaniając nazwy kategorii. Czy nadal potrafisz wyjaśnić, dlaczego jeden konkretny zapach interesuje cię bardziej? Jeśli jedyną odpowiedzią pozostaje „bo jest niszowy”, proponujemy wrócić do pożądanego kierunku i brakujących informacji. To ćwiczenie służące samodzielnemu wyborowi, a nie badanie tego, jak ludzie rzeczywiście kupują.

O zapachu, który ci się nie spodobał, wystarczy napisać „dla mnie zbyt słodki” albo „nie chcę używać go codziennie”. Nie przenoś takiej osobistej odpowiedzi na wszystkie produkty z danego kraju lub segmentu. Podobnie jeden flakon, który ci się spodobał, nie jest oceną całej kategorii.